Bruggenloop 2018

een nieuw PR!

  • Een marathon combineren met een citytrip. Hardlopen in de mooiste wereldsteden: meer info


Sinds 2011 is mijn deelname aan de Bruggenloop vaste prik. Op zondag 9 december stond er weer een editie op het programma. Ik was er weer samen met 12.000 anderen bij.

Eigenlijk zou ik in 2009 en 2010 ook deelnemen maar die edities werden net als die van 2017 afgelast vanwege sneeuw en gladheid. Afgelopen zondag was er van sneeuw en gladheid geen sprake. Wind en regen was er daarentegen de afgelopen dagen in overvloed. Mijn hardloopmaatje Rob en ik hadden vandaag mazzel. Op een enkele verdwaalde druppel na bleef het gedurende de wedstrijd droog. Ook de wind speelde ons minder parten dan voorheen werd verwacht, met een windkracht 4 uit noordwestelijke richting.

Stiekem een ander startvak ingeslopen

Tijdens mijn laatste deelname in 2016 deed ik het rustig aan. Ik had toen ruim 6 maanden niet gelopen in verband met een knieblessure. Pas eind november 2016 maakte ik mijn eerste hardloopmeters. Omdat ik toen niets wilde forceren nam ik genoegen met ‘uitlopen’. Ik finishte toen in 1 uur en 23 minuten en dat viel met niet eens tegen. Dat zorgde ervoor dat ik dit jaar in startvak 2 moest starten. Rob mocht wel in startvak 1 starten omdat hij toen een 1 uur 19 min. liep. Omdat ik zondag graag wilde proberen een PR te lopen vond ik starten in startvak 1 een goed idee. De controleurs bij de startvakken waren niet al te scherp ๐Ÿ˜‰ Ik kon dus met mijn startnummer voor startvak 2 starten in startvak 1. Om 15.00 uur ging het startschot. Ik zag Rob de eerste meters nog, maar die verdween tot aan het 10 kilometerpunt op de van Brienenoordbrug uit beeld. Hij zou uiteindelijk 1 minuut eerder finishen.

Snelle start

Ik legde de eerste kilometer voor mijn doen in een snelle tijd af; volgens mij Garmin 645 in 4.57 min. Tot aan de 5 km kon ik een gemiddelde tijd per kilometer van 5.02 min volhouden. Op dat moment liepen we op de Maasboulevard en hadden we de pittige Willemsbrug al overwonnen. Op het 5 km-punt voelde ik mijn bovenbenen branden en besloot was gas terug te nemen. Dat lukte niet helemaal ๐Ÿ˜‰ Ik denk dat het tempo van andere lopers mij meevoerde. Tot en met kilometer 8 bleef daardoor het tempo op gemiddeld 5.02 min per km volhouden.

Kapot gaan op de Van Brienenoordbrug

Kilometer 9 en 10 liep ik in respectievelijk 5.34 en 5.24 per minuut. Dat is ook precies het punt dat hardlopen ECHT een uitdaging wordt en ik dacht “waarom vind ik dit leuk!” Mijn bovenbenen stond op klappen en de wind zorgde voor een extra pittige uitdaging. De weg naar het hoogste punt op deze brug is ongeveer een kilometer lang. Geen kattenpis dus. Om me heen zag ik mensen kapot gaan en konden veel vanย  hen meedoen aan het WK ‘moeilijk kijken’. Eenmaal boven volgde een lange slinger naar beneden. Nog maar een paar kilometer.

De laatste loodjes!

Via de wijk IJsselmonde liepen we in een slinger richting finish; naar de Kuip. Op het 12 kilometerpunt voelde ik de hamstrings in mijn linkerbeen vollopen. Oei. “Wel heel blijven ouwe”, mompelde ik. Ik wil in april 2019 mijn eerste wegmarathon in Rotterdam lopen. Op een blessure zit ik dus helemaal niet wachten. Gelukkig werden we onderweg aangemoedigd door redelijk wat supporters en enthousiaste DJ’s.

Ik nam wat gas terug om de boel heel te houden en beet door. In een voor mij mooi tijd van 1 uur 16 passeerde ik uiteindelijk de finishlijn. Dat is zo’n drie minuten sneller dan in 2011! Volgend jaar weer een nieuw PR? We gaan het zien.

 

Lees ook:

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.