Als een haas in Leiden

Door de jaren heen heb ik al aan aardig wat wedstrijden meegedaan, elke keer opnieuw proberen mijn P.R. te breken. Niet moeilijk in het begin, want net begonnen, iets te zwaar, geen ervaring dus dat ging elke keer opnieuw beter.

Pacer

Nu nog steeds probeer ik de lat voor mijzelf nog steeds hoger te leggen. Echter is rust ook heel belangrijk. De boog kan nu eenmaal niet altijd gespannen staan. Nu kun je denken aan rust door te gaan liggen op de bank (niets verkeerd aan) maar ook door te gaan lopen in een comfortabel tempo, in dienst van anderen. Zo doe je toch aan leuke evenementen mee, je ontmoet weer leuke mensen en je komt nog eens ergens. Ik was al eens in Leiden geweest ten behoeve van een fotoshoot ten bate van de Leiden marathon, maar nu kon ik gaan lopen als pacer op de halve marathon. Zelf heb ik al diverse keren gebruikt gemaakt van een pacer om mijn P.R. te verbreken, nu kon ik zelf mensen gaan helpen aan hun P.R. Best wel een dankbaar iets. Ik had opgegeven voor de 1:50 of de 1:55, je moet tenslotte wel enige marge houden met je eigen snelste tijd. Het werd 1:50. Dat moest niet al te lastig worden ondanks dat ik 6 dagen ervoor gefinisht was met mijn team de Retrunners in de Roparun.

Hartelijk ontvangst

Vroeg in de ochtend werden wij al verwacht in de stadsgehoorzaal in Leiden, De koffie en sportdrank stond al klaar. Hartelijk werden wij begroet door Terry, zij organiseert dit al jaren voor Leiden. Ik werd gekoppeld aan Kees, een man met al jarenlange ervaring als pacer, dat kwam dus mooi uit bij mijn debuut. Na ons te hebben omgekleed, en zodanig dat wij als pacer herkenbaar werden, inclusief ballon, gingen wij de straat op, ik moet zeggen, best een beetje trots, wie had dat ooit kunnen denken dat IK hardlopers naar een P.R. ging begeleiden. Ik niet in ieder geval.

Fris maar droog

De voorspelling van het weer beloofde niets veel goeds, koud en neerslag, niet mijn type weer.
Maar dat is het al snel niet als het onder de 20 graden is, maar gelukkig viel het ruimschoots mee, wel fris maar droog. Ed mijn favoriete stuiterbal wilde voor zijn eigen P.R. gaan. Hij zou dus iets sneller proberen dan de 1:50. Jopie uit mijn loopgroep wilde wel in de groep aansluiten net als vele anderen.
Zelf had ik hier nog geen wedstrijden gelopen, het parcours was mij dus vreemd. Kees had hier al verschillende keren gelopen, hij wist de knelpunten dus. Het viel mij op hoe rustig ik was, er stond geen spanning op, ik hoefde niet als een speer van start. We moesten eigenlijk starten met de handrem erop.

Vak C

Wij staan in vak C, van Terry wat stickers meegehad om op startnummers te plakken, er schijnt iets mis te zijn gegaan met de indeling van de lopers en hun tijden. Dit gaf af en toe een hilarisch tafereel in bepaalde vakken, Kees begreep de snellere lopers wel, hij stuurde ze door naar voren. 1 van de vrijwilligers hield voet bij stuk. C is C, jammer voor je als je sneller kan, dan heb je heel wat in te halen. Ook Kees met al zijn ervaring kreeg de dame niet overtuigd. Wij staan er lachend naast.
Heee daar is Jopie, een dametje uit mijn loopgroep van mijn atletiek verenging P.A.C. zij wil ook haar P.R. verbreken dus sluit aan in ons groepje. Best een flink groepje aan het worden nu.
Wat nu? Het volkslied wordt gezongen? Leuk… echter lijkt het of iedereen hier van schrik, meegezongen word er echter niet, wel applaus. Er wordt afgeteld, en we kunnen weg, ik zwaai nog even naar Tjeerd die op een hoogwerker staat, de man die dit alles organiseert, de Leiden marathon is echt zijn kindje, hij herkent mij en roep mijn naam, wat een vrolijke vent, terug naar de wedsstrijd, uit ervaring weet ik hoe lastig het is om de eerste kilometers bij de pacers te blijven, helaas kunnen wij (zij) hier ook weinig aan doen, het lijkt een beetje op een harmonica effect. De pacers in felle kleuren krijgen alle ruimte, hun volgers willen dit zelfde gat in, echter is dit niet altijd mogelijk, soms door een versmalling maar ook soms door mensen die besluiten na een kilometer aan te sluiten bij de pacer. Het gevolg is dat de volgers onrustig worden en vaak te snel weer aan willen sluiten, beter is het om even je geduld te bewaren, de ballonnen zijn toch goed zichtbaar, en op je eigen tempo rustig proberen terug te komen, zo voorkom je uitputting door steeds geen korte sprintjes te hoeven trekken.

Verzorging

Wij blijven lopen is een tempo wat onder de 1:50 uitkomt, ook houden wij rekening met de eventuele verzorging en drankposten, daar nemen wij behoorlijk gas terug om mensen de kans te geven om te drinken, dat het nu dus wat sneller gaat is niet te voorkomen.
Een aantal moet er al vroeg af, ook mijn Jopie helaas, gelukkig zou zij wel haar eigen P.R. lopen.
Na een aantal kilometers wordt het rustiger, Kees en ik praten constant met elkaar. Wij proberen ook de sfeer in de groep wat leuk te houden een grap op zijn tijd dus, gewoon om even te laten vergeten hoe zwaar ze het hebben. Kees en ik lopen in hetzelfde cadans, heel ontspannen. Mijn horloge de Fenix 3 van Garmin heeft een app, de race predictor, deze geeft na constante berekening van de gemiddelde en huidige snelheid de  te verwachten eindtijd weer. In het begin is dit 1:47, na de eerste drankpost wordt dit 1:48. Dit loopt dus volgens het boekje. Iedereen kan bij de drankposten even herstellen en drinken, dit is trouwens keurig georganiseerd, ruim voldoende kramen en vrijwilligers bij elke drankpost.

Scheiding halve en hele marathon

Na 11 kilometer worden de halve en de hele marathon lopers van elkaar gescheiden, na de oversteek van de oude Rijn. Nu wordt het echt een stuk fijner voor onze volgers. Wij hebben nu een redelijk overzicht, uiteraard zijn er genoeg afgevallen, echter zijn er nu ook mensen aan komen klampen. Na de drankpost van 15 KM geven wij het advies om tot 19 km bij ons te blijven, of als het echt goed gaat, iemand zoeken die een stabiel tempo loopt vlak voor ons.

‘KM 18’ althans volgens onze klokken, echter het bord aan de zijkant geeft aan 17 KM, lichte paniek in de groep, wij stellen ze gerust, het zijn er echt nog maar 3. Wij lopen het centrum van Leiden weer tegemoet, nog maar 2 KM we sturen onze volgers naar voren, jullie zijn er bijna. Wij verdelen ons over de weg, iedereen die bij ons in de buurt komt schreeuwen we naar voren, blijf voor ons. We zijn een mooi mikpunt voor de achterblijvers, ook de toeschouwers laten zich horen. Ook wij worden bedankt onderweg door de lopers, maar ook door het publiek.

Finish

Ook Kees en ik zijn nu bij de finish, wij bedanken elkaar voor de gezelligheid, ik bedank Kees voor deze les, mijn eerste keer als pacer, maar als het aan mij ligt zeker niet de laatste keer. Kees en ik gaan nog even op de foto, hierna krijgen ook wij onze medaille, maar ook sportdrank, bananen of een sinaasappel, keurig dus. Echter in Leiden kun je ook een biertje krijgen, voor veel sportmensen misschien een taboe, maar ik en vele anderen laten zich dit biertje goed smaken, proost Tjeerd.

selfie RonWaar Ed zit weet ik niet, misschien al gefinisht, misschien nog bezig, het is iets te koud om te wachten.
Kees en ik gaan terug naar de stadsgehoorzaal, Daar worden wij bedankt, ik bedankt Terry, ik vond het een geweldig iets om te doen, volgend jaar ben ik hopelijk weer van de partij. Wij leveren onze spullen in, als dank krijgen wij het Marathon shirt van deze editie. Ook liggen er volop heerlijke broodjes, fruit en sportdrank. Ik kom hier ook Chris tegen, mijn looptrainer van P.A.C. hij gaat hier een 10 KM groep pacen. Na het omkleden besluit ik nog even naar het evenementen plein te lopen. Hier zou een grote poster moeten hangen van de groep waarmee ik een fotoshoot had gedaan. En inderdaad hij hangt er, ik moet er een selfie van maken, dit gebeurt je nooit meer. Op de terugweg naar mijn auto kom ik Francine en Ilse tegen, collega’s van de zaak. Francine gaat hier de 10 KM lopen, ook haar wens ik veel succes.
Eenmaal in de wagen ben ik nog aan het nagenieten, wat een leuke stad, wat een leuke marathon maar vooral wat is het pacen leuk.

Oh ja, Edje heeft ook zijn P.R. gelopen, netjes op 1:45

Groetjes,

Ron uit Rotterdam

rh-groepsfoto

Lees ook:
Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.