Wooldereloop 2 (verslag)

De tijd vloog voorbij en zo stond de 2e Woolderesloop al voor de deur! Ik keek er zoals gewoonlijk weer naar uit, maar ik was ook wat nerveus. Tijdens de 1e Woolderesloop had ik de lat erg hoog gelegd, misschien wel iets te hoog. Ik hoopte deze keer weer op tijd onder de 22 minuten. Dit werd een mooie uitdaging voor me. Gelukkig was het sneeuw bijna allemaal weg en waren er geen gladde stukken te bekennen op het parcours.

Bij deze wedstrijd werd er jarenlang een handmatige tijdsregistratie gedaan. Dit jaar werd een elektronische tijdsregistratie getest. De 1e Woolderesloop ging het niet helemaal lekker. Deze keer in de herkansing. Aangezien de loop nu groter wordt, lijkt me de elektronische tijdsregistratie erg belangrijk. Als de start werkelijk 2 minuten duurt, heb je pech als je achteraan staat. Dat is natuurlijk erg jammer! Hopelijk is de elektronische registratie voor de 3e Woolderesloop geoptimaliseerd, want ook deze week werden de tijden handmatig geregistreerd om er zeker van de zijn dat de tijden er waren.

De dagen voor de wedstrijd was het koud, dus ik twijfelde al wat ik zou gaan dragen. Zou een T-shirt kunnen met handschoenen of moest ik toch een shirt met lange mouwen dragen? Op de dag zelf keek ik naar buiten en zag ik dat de grond vochtig was. Toen ik naar buiten stapte vond ik het koud. Ik besloot dus in een shirt met lange mouwen te lopen, want voor de wedstrijd kon ik moeilijk warm worden. Ik moest nog mijn startnummer regelen, want deze hoorde je vier keer te gebruiken, maar ik had deze in Groningen laten liggen (wat stom van me!). Gelukkig kreeg ik een ‘reservenummer’ met het verzoek de volgende keer mijn originele nummer te dragen. Wat een opluchting. Vlak voor de start deed ik pas mijn overbroek en vest uit. Ik merkte ook dat deze loop drukker was dan de vorige loop. De start van de 10 en 15 km was 6 minuten voor de start van de 5,1 km. Pas toen alle lopers weg waren, konden de lopers van de 5,1 km in het vak gaan staan. Ik stond er voor mijn gevoel nog maar even en toen klonk het startschot al. Ik stond iets minder ver naar voren deze keer, want er waren meer lopers waarvan ik wist dat zij op de 5 km een betere tijd neer hadden gezet.

Mijn horloge stond goed, mijn muziek had ik op mijn oren en ik was er klaar voor. Ik startte weer snel, maar na één km merkte ik dat het benauwd was. Ik probeerde goed op mijn adem te letten én mijn snelheid niet te veel te laten zakken. Dat kostte aardig wat moeite en ging niet vanzelf. Bij de twee km kwam ik een aantal 10 km lopers achterop. Gelukkig sloeg ik af, zodat ik niet te veel in hoefde te halen. Voor mijn gevoel kwamen de bordjes minder snel dan de vorige wedstrijd en het kostte me energie om mijn snelheid vast te houden. Wederom moest ik regelmatig focussen op mijn ademhaling. Op een gegeven moment liep je een deel van de route weer en toen kon ik iets meer ontspannen lopen, omdat ik wist dat ik al over de helft was. Ik kon de laatste 1,5 km een paar lopers inhalen en mijn snelheid nog iets verhogen. Maar ik merkte dat er geen sprint meer in zat. Mijn benen waren leeg. Bij de finish zag ik dat ik sneller gelopen had dan de vorige keer. Wat? Mijn tijd lag rond de 21.22 minuten (zelf gemeten). Dat was sowieso een PR voor mij. Wat was ik blij!

Nog een leuk extraatje voor deze loop was een kort interview voor de regionale krant (Tubantia). Zij zocht bijzondere lopers en kwamen via mijn tweelingzus bij ons terecht. Wat leuk zeg! Mijn passie delen met anderen doe ik graag (vandaar ook deze blogs!). We moesten wat vragen beantwoorden en er werden bij de finishboog foto’s gemaakt. Dit was natuurlijk geposeerd en meestal doe ik dat niet. Ik was benieuwd naar het resultaat! Het zou een dag na de wedstrijd verschijnen.

Lees ook:
Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.