De Groene 4 Mijl (verslag)

De Groene Mijl(foto via degroene4mijl.nl)

Meestal loop ik de wedstrijden in de omgeving van Twente, maar dit weekend was het raak in Groningen: de Groene 4 Mijl (voor bikkels). Hoe ver dit laatste naar voren kwam, wist ik niet. Maar dat zou ik snel te weten komen. Ik wilde altijd al een 4 mijl lopen, want ik hoorde anderen erover praten (wat hun snelheid was of hun tijd). Maar ik had die afstand nog niet gelopen.

Ik schreef me in voor de start om 12.30. Om het half uur zouden lopers starten. Ik vond het een goede opzet, want de drukte viel redelijk mee. Op de dag van de wedstrijd was het zonnig en ik nam zelfs mijn zonnebril mee. Ik moest eerst nog 25-30 minuten fietsen voordat ik er was. Ik fietste erg langzaam om geen energie te verliezen. Mijn benen werden mooi warm door het fietsen. Dat scheelde al. Ik besloot in een lange legging en een T-shirt te lopen. Wel droeg ik handschoenen. De laatste tijd loop ik vaak in een T-shirt (alleen tijdens wedstrijden), want ik merk dat ik erg snel warm word. Door een T-shirt te dragen kan ik de warmte kwijt, maar koel ik niet meer af dan nodig.

Bij aankomst kon ik mijn fiets plaatsen in een grote fietsenstalling (waar nog plek was) en moest ik een stukje lopen naar de start. De auto’s werden naar twee andere grote parkeerplaatsen verwezen. Ik werd hartelijk begroet door de vrijwilligers en moest wel even slikken. De omgeving was er prachtig! In een grote schuur kon ik mijn tas kwijt op basis van je startnummer. Dit was fijn. Ook waren er warme dranken en wat hapjes.

Gewapend met mijn zonnebril ging ik bijna vooraan in het startvak staan. Het was wel uitkijken, want de grond was nog bevroren en erg onregelmatig. De eerste 2 km was nog onverhard. Door bevroren plassen her en der was het ook glad. Ik merkte al snel dat het zwaarder was dan ik had gedacht. Dit was het gedeelte voor bikkels! Ik liep telkens achter iemand maar die gingen net iets langzaam. Zo schuifelde ik langzaam naar voren. Gelukkig kwam er ook een verhard stuk. Daar konden mijn benen iets meer rust krijgen en kon ik een iets hoger tempo oppakken. Vanaf dat punt ging ik het ook vanzelf. Tijdens het lopen genoot ik van de omgeving. Dit is niet wat ik normaliter doe, want ik heb dan mijn aandacht puur bij het lopen. Er stonden veel fotografen langs de weg op foto’s te maken. Na 4,5 km merkte ik dat ik energie over had en dat ik juist daardoor van de omgeving kon genieten. Ik besloot er iets gas bij te doen, maar niet zodanig veel dat ik helemaal kapot over de finish zou komen. Zo haalde ik nog wat mensen in en liep ik mooi vlak. En inderdaad, bij de finish had ik over. Ik trok nog een eindsprint, maar dat was erg lastig over de onregelmatige en onverharde weg. Mijn eindtijd kwam rond de 29 minuten uit. De exacte tijd weet ik nog niet. Ik had gehoopt op een snellere tijd (onder de 28 min), maar ik ben tevreden met hoe het is gegaan. Heerlijk ontspannen lopen in een prachtige omgeving. Voor de natuurliefhebber is deze wedstrijd echt een aanrader! Ik hoop deze volgend jaar weer te kunnen lopen.

Lees ook:
Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.