Het is zeker: ik ga naar een atletiekvereniging.
Ik liep nog maar een paar maanden bij een loopgoep toen ik toch weer ging informeren bij de atletiekvereniging. Het begon toch weer te kriebelen. Bij de loopgroep liep ik met veel plezier en met de trainingen gingen mijn tijden ook vooruit, maar of het mijn 5 km tijd onder de 20 minuten ging brengen? Daar twijfelde ik over. Het recreatieve karakter van een loopgroep paste daar niet zo goed bij. Ik besloot een paar keer mee te trainen met de atletiekvereniging om te zien hoe dat was. Ik mocht zelfs twee keer per week meetrainen voor vier weken. Dat vond ik erg fijn, zodat ik de trainingen ook echt kon inplannen in mijn dagelijkse ritme. Inmiddels zit mijn eerste training erop en ik heb behoorlijke spierpijn (dat is lang geleden!). Ik zat bij de middellange afstandsgroep en we liepen tijdens de training ongeveer 14 km. Dit was al meer dan ik normaal trainde. Ik vond de training zwaar, mede door de afstand en het feit dat we bijna continue liepen (en nauwelijks stil stonden). Ook was de loopscholing uitgebreider. Ik was eerlijk gezegd blij dat we na 14 km weer bij de atletiekbaan stonden en de training voorbij was. Het niveau in de groep lag hoog. Mijn hardlooptijden zijn redelijk, maar ik liep bij deze groep achteraan. Er is dus veel vooruitgang mogelijk! Zo af en toe vroegen de lopers hoe het ging en dat vond ik erg fijn. De groep was betrokken, maar iedereen trainde op zijn/haar niveau. Na de training wist ik al dat de overstap ging maken per januari.
Mijn spierpijn was zondagochtend gelukkig over, dus ik stond fris aan de start van de Dinkelloop in Losser. Dit was een crossloop: bijna volledig onverhard met bos, wat kleine hoogteverschillen en een zandbak. Het was mijn eerste crossloop van dit jaar. Ik dacht nog even bij mezelf: ‘wat heb ik mezelf op de hals gehaald?’ Maar toen ik de foto’s van twee jaar geleden zag, was ik blij met mijn inschrijving. De route was prachtig maar ook uitdagend. Ik had me ingeschreven voor de 5 km en het parcours bestond uit twee ronden van 2,5 km. Dit heb ik graag. De eerste ronde aftasten, zodat je de tweede ronde je energie nog beter kunt verdelen. Ik was er klaar voor! Ik was blij dat ik me warm had aangetrokken, maar merkte al snel dat het iets te warm was. Ik droeg een shirt met lange mouwen en een T-shirt erover heen, maar een T-shirt was prima geweest. De start werd een paar minuten uitgesteld omdat de laatsten van de 2,5 km nog niet binnen waren. Deze lopers werden met een warm applaus binnen gehaald. Na de start werd het pad al snel erg nauw en we moesten in een rij achter elkaar lopen. Balen! Ik wilde niet te snel starten, maar daardoor liep ik achter iemand die net iets langzamer liep dat ik zelf wilde, maar ik wist ook dat ik tijd en energie zou verspillen als ik probeerde in te halen. Toch heb ik later een aantal lopers ingehaald, want het ging me net iets te langzaam. Het parcours zat vol hoogteverschillen. Het was oppassen geblazen met takken, bladeren en uitstekende delen. En veel paden waar je niet naast elkaar kunt lopen. Op een gegeven moment kwam er een diepe kuil. Je moest met je snelheid naar omlaag ook weer omhoog komen. Bij deze kuil stond iemand van de organisatie, waarschijnlijk om direct iemand te helpen die zich daar bezeerde. Na wat bochtwerk werden de lopers het bos uitgeleid en konden we even genieten van een stukje verharde weg. Na ongeveer 40 meter sloegen we weer linksaf het bos in. Ik wist dat het snel zwaar ging worden, want de zandbak kwam eraan. Mijn snelheid ging drastisch omlaag toen ik daar aankwam. Ik zag mannen om me heen me met grote passen passeren. Gelukkig stonden wat toeschouwers langs de kant om de lopers aan te moedigen. Ik dacht: nog even doorzetten, dan wordt het straks weer makkelijker. De laatste halve kilometer had een hoge klim, maar je ging naar beneden richting de finish. Dat was mooi snelheid maken. Mijn eerste 2,5 km liep ik in 11.46 en kwam uiteindelijk met een nettotijd van 23.56 minuten over de finish. Mijn streeftijd was onder de 24 minuten, omdat ik lastig kon inschatten wat haalbaar voor me was. Ik hield een ‘veilige’ tijd aan. Daarnaast wilde ik niet alles geven, want ik ga aanstaande dinsdag en donderdag weer trainen bij de atletiekvereniging en ik weet dat het zwaar gaat worden. Na de finish had ik dus energie over en was tevreden over mijn loop. Lekker gelopen, genoten van de omgeving en een mooie tijd (8e plaats bij de vrouwen senioren, maar volgens mij ook overal). Ik merkte dat mijn lies gevoelig was, dus ik moet even bekijken hoe dat gaat. Over een jaar wil ik deze loop graag weer lopen om mijn tijd te verbeteren en weer net zo lekker te lopen!
Geef een reactie