Wat is de Iron Viking … dit is de zwaarste marathon van Nederland en ik stond zaterdag 23.05.2015 aan de start. De Iron Viking is de marathon afstand van de Strong Viking Run Hills editie te Spaarnwoude en bevat 100 hindernissen en 2600 hoogtemeters.
Wakker worden
Zaterdagochtend gaat de wekker om 6:30 uur. Wakker worden met een gezonde spanning, want vandaag gaat het gebeuren. Ik zal een marathon lopen en wat voor een, dit word een dag ploeteren en afzien in de modder en hindernissen. De koffie is gezet, ontbijt staat klaar nog ff relaxen en dan toch echt onderweg naar Spaarnwoude. Het regent en is guur buiten niet het ideale obstacle run weer, maar dat hebben we niet in de hand. Eenmaal aangekomen op de locatie kunnen we tegen betalen van 8 euro parkeren, vanuit hier is het een kleine wandeling naar de stand waar we ons startpakket kunnen ophalen. Hier blijkt dat er iets is misgegaan met de aanlevering van de start shirtjes voor de marathon lopers, we ontvangen een ander shirt en een voucher om het officiële startshirt na te bestellen. Kleine tegenvaller maar we laten ons er niet door tegenhouden.
Snel omkleden
Nu snel omkleden, Snowplanet is ingericht als kleedkamer prima geregeld. Hier veel handjes schudden van bekende mede mud runners, je komt elkaar toch telkens weer tegen op de runs. De sfeer is ontspannen en voelt goed. Het weer is er inmiddels een stuk beter op geworden het is DROOG en niet meer zo koud. We lopen nu naar het startvak waar na een paar minuten de warming up begint. Beetje rekken en strekken en mee springen op de aanwezige beats, en dan klinkt toch echt het startschot….
Start !
Over de eerste hindernis de walhalla steps dit is een schutting van ca 3 meter hoog nu zijn we dan eindelijk begonnen. We starten met de lus van 19 km hier komen we hindernissen tegen als ‘dragon ropes’, ‘raise the sail’, ‘castle walls’ en de ‘raftcrossing’ allemaal nog redelijk eenvoudig te doen, we lopen een stukje en in de verte doemt de volgende hindernis alweer op tijgerend omhoog ( ‘crawl up’ ) deze voel ik nog als ik er aan terug denk. Op een steile helling minstens 30 meter schuin omhoog tijgeren geen pretje kan ik je beloven, wetende dat ik drie keer ga doen laat me even nadenken waarom ik hier ook alweer aan begonnen ben. We lopen inmiddels met een super leuke groep mensen met allemaal ongeveer het zelfde tempo, dit gaat me er wel door heen trekken vandaag. Na een aantal km is het de beurt aan ‘carry a viking’, dus een van de loopmaatjes op de rug en gaan halverwege mogen we wisselen, nu door naar een hindernis waar ik als een huis tegen opzie …. de ‘Iceman’. Een bak vol water en ijsblokken met een muurtje in het midden waar we onder door moeten. Rustig worden ademhaling in orde en gaan… brr hap hap naar lucht en we zijn er alweer uit, viel enigszins nog mee. Nu lopen om de bekende muren te beklimmen om eindelijk bij ’the Platinum rig’ uit te komen een toestel met touwen ringen monkeybars en zie maar naar de overkant te komen zonder de grond te raken. Het obstakel is erg glad en ik red het helaas niet om er door te komen ‘Burpee Penalty’, vanaf hier is het een stukje door lopen naar de start. Ronde 1 zit er op.
Ronde 2
Ik voel me nog goed heb geen kramp en zit lekker in m’n ritme, we nemen even pauze drinken en eten wat voor we aan ronde 2 beginnen, dit is de lus van 13 km waarin we een groot deel van de hindernissen weer tegen zullen komen. Vlak na de start van deze 2e ronde valt een van de loopmaatjes af wegens kramp hij kan niet meer door, helaas de groep valt iets uitelkaar omdat er toch wat snellere lopers inzitten, geen moeite mee, want men moet toch z’n eigen race lopen.
Ik merk dat de lus van 13 km wel iets zwaarder word dan ronde 1 mijn benen beginnen het wat zwaarder te krijgen maar we zetten door. Ook deze ronde komen we eigenlijk probleem loos door. De hindernissen uit de eerste ronde worden nog steeds redelijk snel of met hulp van genomen, met nog 10 km te gaan lijkt het er toch op dat ik dit ga halen. Het gevoel van nog maar 10 te gaan geeft een behoorlijke boost. De kop er nog maar even voor zetten. Inmiddels is het wel drukker op het parcours geworden wat voor opstoppingen bij hindernissen zorgt. Gelukkig worden we bijna overal spontaan voor gelaten als men hoort dat we de marathon lopen. Heb hier van alles gehoord van jullie zijn hartstikke gek ik ben naar 7 km al kapot, respect, draadje geknapt daarboven een schouder klopje, dit soort dingen maakt obstacle running zo uniek het wederzijdse respect en de lol (‘The worlds first individual team sport ‘).
Laatste hindernis
Nadat we deze laatste 10 km volbracht hebben wacht de laatste hindernis de walhalla steps om daar boven mijn medaile en welverdiende biertje in ontvangst te nemen, na 6 uur en 50 minuten heb ik de finish gehaald met een smile van oor tot oor neem ik de medaille in ontvangst drink mijn biertje op en denk… in the pocket 42,2 km ,100 hindernissen en 2600 hoogtemeters die neemt niemand me weer af……
Jeroen
OCR Drenthe
Geef een reactie