Hardloopwedstrijden bij kouder weer zijn fijn, want je lichaamstemperatuur blijft lager dan in hartje zomer. Dat loopt een stuk prettiger. Maar wat ik altijd zo lastig vindt, is je schoenen uit moeten doen om je overbroek uit te doen en wankelen op een been omdat je niet met je voet op de koude grond wilt staan. Ik had nog geen geschikte broek kunnen vinden waarbij de ritsen op de scheenbenen hoog genoeg kwamen om je voet met schoenen erdoor te halen. Een loper van mijn loopgroep droeg iets naar de training wat mijn overbroek-probleem zou weghalen, namelijk een schaatsbroek die aan beide kanten volledig opengeritst kon worden. Ik was direct enthousiast! Ik kwam al snel aan het zoeken naar een geschikt exemplaar. Je had natuurlijk exemplaren voor € 80 euro, maar zocht iets goedkopers. Die prijs kan prima voor je hardlooplegging, maar niet voor een overbroek. Na goed zoeken kwam ik terecht bij een webshop met fiets- en schaatskleding en met wat stevig zoekwerk kwam ik op een broek van Rogelli. De broek is met fleece gevoerd en ideaal voor de koudere dagen. Voor én na de wedstrijd worden je beenspieren warm gehouden. De eerst volgende training probeerde ik de broek en de test was geslaagd. Echt een aanrader.
De Diepe Hel Holterbergloop in Nijverdal was de eerste wedstrijd waarbij ik deze broek probeerde. Mijn benen waren voor aanvang lekker warm en ik droeg er een kort broekje onder. Ik liep in een kort broekje, kousen en een paars T-shirt. Gelukkig had ik mijn zonnebril mee, want het was erg zonnig. Het weer was ideaal. De mooie herfstkleuren, het zonnetje… Heerlijk! Ik keek uit naar deze wedstrijd. Ik had geen tijd om tegen te lopen, aangezien mijn tijden dit jaar al zoveel beter zijn dan vorig jaar. Daarnaast was het parcours ook weer iets anders. Dus ik was erg benieuwd hoe ik het dit jaar zou ervaren. Uiteraard was mijn insteek weer: alles geven en mijn hoofd leegmaken. Ik had er veel zin in.
Ik haalde op tijd mijn startnummer op (3011) en stond erg vroeg bij het startvak. Na een kleine 100 meter inlopen merkt ik dat mijn benen goed warm waren door de schaatsbroek. Ideaal! Ongeveer 20 minuten voor de start ging ik het startvak al in, want het begon wat drukker te worden. Ik startte een stukje achter de wedstrijdlopers. Bij de start hoorde ik dat het een 5 km parcours was in plaats van 5,2 km. Mooi, dacht ik. Dan kan ik een tijd neerzetten die dichter bij mijn PR ligt. Bij de start ging de muziek hard aan. Lekker opzwepend en met een flinke bas. Mijn doel was onder de 22 minuten te lopen, want er zat een flinke klim in. De eerste 2,5 km ging je omhoog en daar draaide je om vervolgens dezelfde route (2,5 km) naar de finish te gaan. De heuvel op zou zwaar worden. Ik startte met 4 min/km en wilde absoluut niet harder, want de zware klus kwam nog. Na 500 meter begon de klim en ik probeerde mijn snelheid niet te ver te laten zakken. Ik heb flink door gebuffeld, want ik wist dat de route naar beneden makkelijker ging worden. Ik haalde wat lopers in, maar zag mijn snelheid naar 4.50 min/km zakken en even dacht ik: shit! Zo kom ik nooit aan mijn streeftijd! Maar gelukkig was ik bijna bij het keerpunt en kon ik daarna vaart maken. Naarmate ik verder naar beneden ging, ontspande ik steeds meer. Langzaamaan lukte het me veel lopers in te halen en zag ik mijn snelheid veranderen… 4.21, naar 4.00 naar 3.57. Dit ging lekker! De laatste 500 meter waren vlak en daar werd het lastiger deze snelheid vast te houden. De laatste 50 meter zette ik nog iets aan voor een mooie finish en daar merkte ik dat ik energie over had. De laatste 500 meter waren ook mooi opgezet. Op een gegeven moment lag er een paarse loper en aan beide kanten stonden toeschouwers te kijken. Dat gaf echt een kick. Ik had heerlijk gelopen, mooi uitdagend parcours en geweldige sfeer. Plus een herinneringsmedaille, wat ik altijd een mooi aandenken vind. Mijn eindtijd was net boven mijn streeftijd: 22.01. Maar ik was/ben erg tevreden. Lekker gelopen, energie over. Het was prima zo. Vandaag gaf dan ook de doorslag om de komende maanden meer crosslopen te gaan lopen om mijn tijden aan te scherpen. Ik heb na trainingen en wedstrijden geen last meer van mijn spieren en heb dan ook geen spierpijn. De krachttraining werpt zijn vruchten af, dus ik denk dat ik klaar ben voor deze avonturen!
Geef een reactie