Het is prachtig. De ontwikkelingen van tegenwoordig maken het mogelijk om bijna alles te analyseren van jouw loop. Hartslag, tijd per kilometer, snelheid, verbrande calorieën, afstand, op maat gemaakte schema’s. Over een paar jaar kunnen we met een bril op, thuis op de loopband, de marathon van New York lopen, waarbij een hologram van Dolf Jansen de tussentijden doorgeeft. Prachtig, al die apps, gadgets, statistieken en hulpjes.
Hardlopen is gevoel
Tegelijkertijd is het de doodsteek voor het hardlopen. Hardlopen is namelijk gevoel. Van huis gaan en rennen. Eenvoudig en puur. Hardlopers horen te luisteren naar de omgeving, kijken wat er om je heen gebeurt. De ondergrond voelen. Een losse stoeptegel ontwijken. Zien wat de windrichting is. Alles tijdens een wedstrijd in je opnemen. De rare sokken van de man voor je. Het stinkende zweet van de oude man die je inhaalt. Een bord waarop staat ‘papa is de beste’. Instinctief snappen dat versnellen nu geen zin heeft, maar wel over vijf kilometer. Niet je motivatie halen uit een lied (met in de titel run of walk) dat uit je Ipod schreeuwt, maar uit het hardlopen zelf. Niet onderweg 10 minuten plassen in de wei en na afloop zeggen dat je ‘door zware omstandigheden’ niet in de buurt bent gekomen van je persoonlijke toptijd. Plassen doe je niet, of rennend. Waarom delen ze anders van die plastic bekers uit bij hardloopwedstrijden?
Luister naar je lichaam
En bovenal luisteren naar je lichaam. Ervaar hoe het niet moet. Ervaar hoe je je beter kan voorbereiden. Ervaar na hoeveel dagen je weer kunt hardlopen na een zware wedstrijd. Geen lichaam is hetzelfde, iedereen is uniek. Elke dag is anders en elke wedstrijd is anders. Een schema bestaat dus niet. Ja, er zijn trainingen die elkaar opvolgen. Maar soms kan je niet, soms wil je niet, soms wil je lichaam niet, soms heb je ’s avonds een lange vergadering, soms loop je nog half slapend en soms loop je gemakkelijk nog een half uur langer. Mensen willen een houvast. Maar ik zeg, hou vast aan je eigen lichaam. Het schema is niet heilig, je lichaam wel.
Geef een reactie