De ‘hardloop-stop’: blessure, verhuizing en geen wedstrijden.

De laatste weken waren druk en hectisch. Eerst een blessure en toen verhuizen. Hardlopen kwam er niet van.

En ja, ik werd er humeurig van. Toch had ik afgelopen weekend een mooie 4,5 km gelopen om weer te wennen. Mijn voet voelde ik niet meer, dus ik kon gaan. Eerst heb ik met een laag tempo gelopen en geleidelijk aan heb ik het opgevoerd. Ik begon met 5 min/km, maar dat tempo voelde nooit echt lekker. Dan krijg ik last van mijn knieën. Ik kwam al snel weer uit tussen de 4 en 4.20 min/km. Mijn snelste interval kon ik lopen met 4 min/km. Wat een geruststelling!

Daarnaast was de locatie bijzonder te noemen. Ik had mijn vriend een slipcursus in Rosmalen cadeau gedaan. Zijn broer ging ook mee. Zelf ging ik niet rijden en besloot te gaan hardlopen. Daarna kon ik de mannen in actie zien op de baan. Eerst kwam ik in actie. Het terrein van Autotron was niet ideaal om te gaan hardlopen en ik wist de weg niet goed, dus ik wilde niet te veel afdwalen (en de weg kwijtraken).

Ik ging creatief een paar keer om wat parkeerplaatsen en veldjes en daarna een stuk het terrein af. Ik kwam er nog een andere hardloper tegen. Het was benauwd en warm. Toch liep ik heerlijk, want mijn voet was pijnloos en het zonnetje scheen. Door de warmte werden mijn spieren vanzelf warm. Mijn spieren waren wat achteruit gegaan, ze waren iets sneller moe dan anders. Ook had ik spierpijn in mijn bovenbenen en dat heb ik lang meer gehad. Na het lopen was de drukte van het verhuizen uit mijn hoofd verdwenen. Ik keek direct alweer uit naar mijn volgende hardloopsessie.

De verhuizing verliep voorspoedig, maar ik had weinig gelopen (balen, balen, balen). Het is erg lastig te combineren. De broer van mijn vriend beaamde dit. Hij zat twee jaar geleden in een vergelijkbare situatie en zei dat het moeilijk te combineren is. Zodra mijn huisje aan kant is, ga ik voor het eerst hardlopen in mijn nieuwe woonplaats. Spannend! Er zijn mooie stadsparken aanwezig waar ik naar toe kan en omheen kan lopen. Zeker met de afstand naar het park toe en een rondje (of twee), kom ik aan een mooie afstand.

In de buurt zit een stevige heuvel, dus ik kan ook kiezen voor een zware heuveltraining. Dit ga ik pas doen als mijn spieren weer als vanouds zijn. Daar moet ik nog hard voor trainen. Daarnaast wil ik bij een loopgroep, waar ik gerichter kan trainen. Ze bieden ook wekelijks een looptechniektraining aan en ik denk dat ik daar veel winst uit kan halen. Nieuwe omgeving, nieuwe uitdagingen en doelen: ik heb er zin in!