Ladies Park Run (verslag)

Deze keer werd het de Ladies Park Run. Iedere deelneemster liep 5 km (er waren geen andere afstanden). De ladies run wedstrijden zijn vaak wat recreatiever van aard, maar het leek me leuk om samen met mijn tweelingzus deel te nemen. We gingen wel ieder op een eigen tempo lopen. Ik hoopte op een zonnige dag, maar toen ik ’s ochtends naar buiten keek regende het. Ik kan me het bericht van de loop nog herinneren van vorige. Het zou een mooie dag worden met het zonnetje en een goede temperatuur. Helaas was de werkelijkheid anders. Bij de start van de wedstrijd was het gelukkig droog. Er hadden zich fanatieke 422 dames ingeschreven, waaronder ik. Ik vertrok op tijd om mijn startnummer op te halen. Ik hield mijn jas en overbroek nog aan om warm te blijven. Ik liep nog even een klein stukje in om warm te worden en daarna ging ik bij de start staan. Ik merkte vrij snel dat het deelnemersveld sterk was. Ik hoopte dat er een dame was waarin ik me kon optrekken om een mooie tijd neer te zetten. Mijn doel was rond de 21.30 minuten, maar ik had het parcours nog niet helemaal goed bekeken.


Je moest twee ronden van 2,5 km lopen. Dit is altijd fijn. Voor de start kwam ik erachter dat ik mijn mp3-speler aan had laten staan sinds mijn vorige training (afgelopen donderdag). Oops! Door de trainingen bij de atletiekvereniging vind ik het makkelijker om zonder muziek te lopen, maar als het zwaar wordt, kan ik me goed vasthouden aan de muziek. Het was dus even schakelen.

Na de start kon ik uitsluiten bij een kopgroepje van zes loopsters, die op een hoog tempo wegschoten. Na een tijdje trok deze groep uit elkaar en liepen we achter elkaar. De verschillen werden groter. Het eerste stuk was verhard, maar daarna werd het onverhard. De uitstekende boomstronken waren netjes oranje gespoten (erg fijn, mijn complimenten voor de organisatie). Op een gegeven moment werd het erg modderig. Er zaten veel bochten in en ik gleed bijna uit. Ik kon mijn evenwicht nog net bewaren. Het verbaast me dat mijn schoenen niet bruiner waren naderhand! Ik probeerde weer mijn ritme te vinden, maar door het onverharde parcours zakte mijn snelheid toch omlaag. Na flink wat bochten kwam ik weer op een verhard stuk en ik kon iets meer ontspannen lopen. Mijn eerste ronde ging veel sneller dan mijn tweede, wat logisch is met een te snelle start (mijn valkuil). Ik bleef achter een andere loopster plakken en op een gegeven moment liep ik iets harder. Bij de beruchte bocht was het de tweede ronde veel minder glad, dus ik kon zonder problemen die bocht maken. Ik bleef voor haar lopen, maar mijn snelheid zakte door het onverharde deel toch weer iets naar omlaag. Zij liep de laatste 500 meter voor de finish weer voor me. Na de laatste bocht zag ik haar niet versnellen. De bocht was scherp, maar ik dacht: dit is mijn kans! Het is nu of nooit. Ik zette een sprint in, hoorde nog wat aanmoedigingen en kwam net voor haar over de finish. Mijn eindtijd was 21.56 minuten. Ik had gehoopt op een snellere tijd, maar het parcours maakte dit lastig voor me. Ik hoop volgend jaar weer te kunnen deelnemen om deze tijd te verbeteren. Het publiek was in ieder geval super. Ik hoorde continue aanmoedigingen en dat deed me goed. Na de finish een prachtige deelnamemedaille en een leuke goodiebag voor elke deelneemster!

Lees ook:
Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.