Het spel in de duinen

Het geluid van de luide bel klonk vanuit het schoolgebouw en baande zich een weg door het speelse stratenpatroon van de aanliggende woonwijk. Vanuit de deuropening rende ik het plein op, terwijl ik mijn jas dicht ritste. Een scherpe bocht naar rechts, een sprong over een put en dan de flauwe bocht met een kleine afdaling. Hier vlieg ik op volle snelheid langs moeders met fietsen in de hand en kinderen met zakjes knikkers. Een bocht naar rechts en ik ren over een stoep met een aantal uitstekende tegels, die ik met licht voetenwerk weet te ontwijken. Een korte blik naar achteren en ik wist of ik de weg naast mij kon oversteken. Eenmaal aan de overkant sprintte ik langs twee paaltjes en sneed ik een stuk af via een plantsoen. Dan kwam een zigzag, langs de grote boom, een paar scherpe bochten, langs fout geparkeerde auto´s en over verkeersdrempels. En in de straat aangekomen nog een sprong over een stuk groen in een lichtverhoogde bak. Een bocht naar links en daar, bij die deur, trok ik aan het touwtje dat uit de brievenbus hing.

Zo was dat ook tijdens de Duinentrail Schoorl. De 18 kilometer lange tocht was mijn eerste ervaring met trailrunnen. Het voelde als een kortstondig en volledig vrij zijn. School is uit: spelen! Na de loop kon ik alleen maar concluderen dat dit is waarom ik hardloop. Dit is voor mij de essentie van het hardlopen. Je vrij voelen, zonder gedoe of hulpstukken, lopen op gevoel, lopen met behulp van je zintuigen.

Daar komt nog eens bij dat ik heel lekker liep. De heuvels en het zand waren voor mij, verrassend genoeg, een genot. Ik liep sneller dan ik van tevoren inschatte. Ik haalde lopers in, met name tijdens die zware stukken van het parcours. De steile heuvels en het zware duinzand; daar waar er velen gingen wandelen kon ik een hardlooptempo vasthouden. Nog een kleine openbaring: ik ben goed in afdalen. Het ligt me en ik vind het een mooi spel. Geweldig dan ook dat bij deze trailrun de finish wordt bereikt na een steile afdaling van een klimduin. Dit smaakt naar meer! Wanneer en waar ik weer ga spelen weet ik nog niet. Maar een volgende keer komt er zeker.

Lees ook:
Reacties
Loading...